January 29, 2007
ยิ่งใหญ่อยู่กลางป่า
ตระการตาอยู่กลางไพร
ยังถูกข่มขืนใจ
มนุษย์ไม่เคยปราณี
เอาคอนกรีตเข้าไปสร้าง
สะดวกย่างกระไรนี่
ธรรมชาติช้ำคนย่ำยี
ยังไม่พอหรืออย่างไร
ทีลอซูอยู่อุ้มผาง
สะดวกทางสร้างเสริมใหม่
เอาอกเอาใจใคร
ไยไม่ถามทีลอซู
เจริญทรามตามมนุษย์
ธรรมชาติทรุดในเป็นอยู่
สะดวกคนเข้ายลดู
ทีลอซูก็โทรมแล้ว
———————–
เห็นการก่อสร้างทางเดินคอนกรีต
เข้าไปในน้ำตกแล้วใจหาย
ไยมนุษย์จึงวุ่ยวายกันนักหนา
เพียงเพื่อสะดวกเวลา
เอาคอนกรีตรุกป่าแลเศร้าใจ
ขอประณามคนต้นความคิดอันเลวร้ายนี้
ไม่รู้มันเอาอะไรคิด
—————————-
จากทีลอซู
คิดถึงครูซัน ครูที่ไม่มีวันหยุดเสาร์อาทิตย์
เคยไปอาศัยนอน
ที่โรงเรียนบ้านไม้กะพงของครูซันเมื่อหลายปีก่อน
ฟังภารโรงเล่าเรื่องครูซันให้ฟังทั้งวันไม่จบ
ถ้าครูยังอยู่คงไม่ปล่อยให้ใครมารังแกทีลอซูอย่างนี้ดอกนะ
——————————
ลานเทวา
ดอกรักหล่นร่วงโรยลา
ดอกตัณหาเบ่งบาน ณ ลานเถื่อน
สายลมพัดตามกระแสอย่างแชเชือน
โลกบิดเบือนชั่วดีวิถีทาง
มนุษย์มิเคยหยุดย่ำ
เวรกรรมจึงมิแยกแตกต่าง
อำนาจที่มึนเมารึเบาบาง
ความอ้างว้างเกาะกินคุณธรรม
เดียวดายในความดีงาม
เสื่อมทรามเสียจนใจต่ำ
อำนาจความดียากชี้นำ
เพราะจำแต่ชั่วมัวเมา
โลกเอยโลกมนุษย์
หรือความดีจักสิ้นสุดในความเขลา
ความโหดร้ายมิคลายจางบางเบา
ลอบเผาลอบฆ่าทำลาย
ไม่มีความรักแล้วหรือไร
ท่ามกลางหัวใจอันแหลกสลาย
ความเมตตาปราณีที่เปล่าดาย
ไยจึงโหดร้ายมิปราณี
—————————-
ลานเทวา
January 27, 2007
โลกจะร้างทางจะไร้ในสิ่งหวัง
เพราะพ่ายพังอำนาจชั่วเมามัวจิต
คนจะทุกข์สุขจะร้างในทางทิศ
เพราะคนชั่วลิขิตครอบสังคม
กระสุนจึงแล่นย้ำแทนคำกล่าว
ร้อนเรื่องราวแผ่นดินสิ้นสุขสม
ความดีงามเผ่นผายตามสายลม
ชั่วนิยมชมชั่วอยู่ทั่วทิศ
คุณธรรมอ่อนล่าในคราคราว
จึงยากสาวเรื่องทรามในความผิด
เพราะความชั่วเข้าบงการรานชีวิต
จึงความคิดไม่มีความดีงาม
เถอะสังคม
ทุนนิยมสังเคราะห์มาเยาะหยาม
ทุนจิตใจแหลกเหลวในเลวทราม
ใจประณามหัวใจกระไรพอ
————–ลานเทวา————-
