ยังไม่สิ้นโศกสลด
ความรันทดก็มาย้ำให้ช้ำจิต
คนเราต่างตระหนักรักชีวิต
ไยจึงคิดมิชอบลอบทำลาย
อยากสงบก็มิสุข
เสียงที่ปลุกนั้นเกินวาดสุดคาดหมาย
แลสะท้อนร้อนรุกไปทุกภาย
น้ำตารายรินซบกลบแผ่นดิน
เถอะกิเลสตัณหา
ไยสูบค่าความเป็นคนให้หม่นหมิ่น
ไยถึงสร้างความด่างพร้อยรอยมลทิน
ไยกัดกินความปรองดองครรลองธรรม
เราท่านก็ชีวิต
มิอยากคิดว่าใครจะใฝ่ต่ำ
หากชั่วดีชี้ผ่านการกระทำ
ที่ระยำเพราะเหตุใดถามใจดู 
…………………………..
ลานเทวา 









