…ลำนำเถื่อน จาà¸�เรือนถ่อย …

เสียงสายน้ำตะโ�น�ว่ว
พริ้วลม�ผ่วผ่านผา
เศร้าเสียงครว�จา�ป่า
ในห้วงเวลาทุ�ข์ตรม

ขนมชิ้นให�่
นายทุนให�่�บ่งขนม
ตาสีตาสาโง่งม
ยืนชมนายทุนลุ้นใจ

เสียงใส้เดือนสาป�ช่ง
�ับเสียงน�ที่ขัน�ข่งขับไล่
ไอ้หน้ามึนมันยังไม่ไป
สงสัยคงไม่ได้ยิน

�ถนเมืองรึเคยย่าง
ขมุร้างใน�ดนถิ่น
ตีน�ขย่งลง�ยงดิน
�็�ลืน�ิน�ทบสิ้น�ล้ว

เถอะไอ้ผู้ดี
�ลมัน�ด��ต่ละทียิ่งใจ�ผ่ว
บัดดลในหน�นว
มิเหลือ�ล้วพนาไพร

ที่พั�ตา�อา�าศ
รีสอร์ทรุ�ฆาตป่าผืนให�่
สนองตัณหาบั�หา�ดนไ�ล
ลูà¸�ท่านหลานใคร…….ถุย ! คนเมือง……

………………………………ลานเทวา

มันไม่�อบเผา

มัน�็�อบยิง

�ละไอ้ยิ่ง�อบวางระเบิด�ม่ง ! ชอบนั�

ไม่รู้สมองมันมีรึเปล่า

มันน่าจะมีนะ

เพราะหมามันไม่ทำอะไรเลวๆอย่างนั้นดอ�

ยัง�ต่ไอ้พว�ที่มีสมองต่ำ�ว่าหมามันถึงได้คิดทำ�ัน

เจริ�หละบ้านเมือง

ไม่รู้มันจะระยำ�ันไปถึงไหน

�ต่�็เถอะ ช่างมันปะไร

เดี๋ยวมันไม่รู้จะฆ่าจะเผาอะไร

มันคงไปจัด�าร�ับพ่อ�ม่�ละโครตของมันเอง�หละ

ไอ้เวร