สดับเสียงสำเนียงโศกวิโยคจิต
แลทุกทิศทุกทางอ้างว้างฝัน
จะหาพึ่งใดสุขปลุกชีวัน
หาใดปันอาทรพักผ่อนใจ
ยังแต่ความมืดมนบนทางย่ำ
ดั่งคืนค่ำไร้จันทรสะท้อนใส
โอ้ชีวิตคิดวาดอนาถใน
ห้วงหทัยปวดช้ำทนกล้ำกลืน
แลแผ่นดินบอบช้ำน้ำตาร่วง
ที่รักหวงห่วงเน้นกลัวเป็นอื่น
อยากจะมอบความฝันสู่วันคืน
ให้ความชื่นหวนกลับซับชีวิน
ฝากน้ำตาอาทรยามร้อนรุ่ม
แลเกลื่อนกลุ้มในมรรคาอันบ้าบิ่น
คนใจร้ายใจทรามหยามแผ่นดิน
สุดยลยินในโหดเหี้ยมเกรียมหัวใจ
เสียงครวญหวนสดับ
หวังซึมซับความอาทรอันอ่อนไหว
มอบคืนวันฝันสุขปลอบปลุกไทย
ความหมองไหม้เลวร้ายจงหายลับ
คืนกลับมาเถอะความรัก
กลับมาทักหัวใจให้สดับ
กลับมาสร้างความสุขให้ใจซึมซับ
มาน้อมรับไมตรีอันดีงาม
………………………………………….
ลานเทวา
