ยังเอนไหวในกระแสที่แปรเปลี่ยน
ยังวนเวียนในดีชั่วที่ตัวหา
ยังมิพร่องในเหตุกิเลสพา
ยังโง่บ้าเหลวไหลตามใจตน
ฉันก็เป็นของฉันมันอย่างนี้
หลากชั่วดีมิเคยจางในทางหน
สารพัดสารเพตามเล่ห์กล
เหมือนกับคนทั่วไปใช้ชีวิต
ยังมีอยากมีหยุดมิสุดที่
นำชีวีบนทางสร้างลิขิต
มีก้าวร้าวอ่อนไหวตามใจคิด
ยังเมาทิศเมาทางที่ย่างเดิน
ใช่ปัจเจใช่พุทธะละไม่ขาด
ความฉลาดนั้นแท้แค่ผิวเผิน
ยังติดกามตามกิเลสเป็นเหตุเพลิน
ชอบก็เชิญชังก็ไปใช่ยินดี
เป็นเพียงคนธรรมดาหนากิเลส
ใช่ปอบเปรตห่มผ้าสร้างราศี
สำนึกในอุราพอหามี
ใช่คนที่ทำร้ายทำลายคน
————————-
พราวพร่างฝัน
ในคืนของตัณหา
หมอกม่านแห่งมารยา
ลวงตาลวงใจไหวเอน
——————ลานเทวา
