…ลำนำเถื่อน จากเรือนถ่อย …

January 29, 2007

ที่ลอซู [เรื่องบ้าๆ] — phutanow @ 4:51 am

 

ยิ่งใหญ่อยู่กลางป่า

ตระการตาอยู่กลางไพร

ยังถูกข่มขืนใจ

มนุษย์ไม่เคยปราณี

 

 

เอาคอนกรีตเข้าไปสร้าง

สะดวกย่างกระไรนี่

ธรรมชาติช้ำคนย่ำยี

ยังไม่พอหรืออย่างไร

 

ทีลอซูอยู่อุ้มผาง

สะดวกทางสร้างเสริมใหม่

เอาอกเอาใจใคร

ไยไม่ถามทีลอซู

 

เจริญทรามตามมนุษย์

ธรรมชาติทรุดในเป็นอยู่

สะดวกคนเข้ายลดู

ทีลอซูก็โทรมแล้ว

———————–

เห็นการก่อสร้างทางเดินคอนกรีต

เข้าไปในน้ำตกแล้วใจหาย

ไยมนุษย์จึงวุ่ยวายกันนักหนา

เพียงเพื่อสะดวกเวลา

เอาคอนกรีตรุกป่าแลเศร้าใจ

ขอประณามคนต้นความคิดอันเลวร้ายนี้

ไม่รู้มันเอาอะไรคิด

—————————-

จากทีลอซู

คิดถึงครูซัน ครูที่ไม่มีวันหยุดเสาร์อาทิตย์

 เคยไปอาศัยนอน

ที่โรงเรียนบ้านไม้กะพงของครูซันเมื่อหลายปีก่อน

ฟังภารโรงเล่าเรื่องครูซันให้ฟังทั้งวันไม่จบ

ถ้าครูยังอยู่คงไม่ปล่อยให้ใครมารังแกทีลอซูอย่างนี้ดอกนะ

——————————

ลานเทวา

เศร้า [การบ้าน การเมือง] — phutanow @ 1:52 am

 

ดอกรักหล่นร่วงโรยลา

ดอกตัณหาเบ่งบาน ณ  ลานเถื่อน

สายลมพัดตามกระแสอย่างแชเชือน

โลกบิดเบือนชั่วดีวิถีทาง

มนุษย์มิเคยหยุดย่ำ

เวรกรรมจึงมิแยกแตกต่าง

อำนาจที่มึนเมารึเบาบาง

ความอ้างว้างเกาะกินคุณธรรม

เดียวดายในความดีงาม

เสื่อมทรามเสียจนใจต่ำ

อำนาจความดียากชี้นำ

เพราะจำแต่ชั่วมัวเมา

โลกเอยโลกมนุษย์

หรือความดีจักสิ้นสุดในความเขลา

ความโหดร้ายมิคลายจางบางเบา

ลอบเผาลอบฆ่าทำลาย

ไม่มีความรักแล้วหรือไร

ท่ามกลางหัวใจอันแหลกสลาย

ความเมตตาปราณีที่เปล่าดาย

ไยจึงโหดร้ายมิปราณี

—————————-

ลานเทวา

 






















Get free blog up and running in minutes with Blogsome
Theme designed by Minz Meyer

Google