…ลำนำเถื่อน จาà¸�เรือนถ่อย …

อ่อนระโหยโรย�รงจะ�ต่งสร้าง

มืดหนทางลำเค็�ที่เป็นอยู่

ไร้ซึ่ง�ันบรรเจิดมาเชิดชู

หนั��รงสู้ชะตายะถานี้

ค่า�ิน�พงค่า�รงต่ำช้ำหัวอ�

ทำง�ง��ต่เงินน้อย�ทบถอยหนี

ความเจริ��้าวหน้าหรือหามี

เป็นจับ�ัง�ุลีใช้�ต่�รง

เค็มน้ำเหงือเจือไคลที่ไหลย้อย

โลมริ้วรอยตรา�ตรำดำ�ร้าน��ร่ง

อาบเปลว�ดดที่�ผดจ้าตาวัน�ดง

หนั�ตะ�บง�บ�ไปในชีวิต

�ุลี

คือผู้ที่สร้าง�ต่ง�รงลิขิต

คอย�บ�รับจับสู้อยู่ทั่วทิศ

เขาคือผู้พิชิตด้วย�รง�าย

————————

ลานเทวา

รวยระริน�ลิ่นน้ำเน่า

ชายโชยเคล้าสายลมที่พรมผ่าน

เจ้าพระยาสีโศ�วิโยค�าล

ใจซมซานโหยหาถ้วนราตรี

คนมอซอยังอยู่ยงที่ตรงนั้น

อยู่�ับ�ันที่ใ�่ในวิถี

อยู่�ับเจ้าพระยามหานที

อยู่�ับซา�ชีวีใต้สะพาน

เจ้าเอย เจ้าพระยา

�า�บทเพลง น้ำตา �ล่อมขับขาน

�า��ันอิง พิงพั� ใจดั�ดาน

�า�ถ้อยจาร จา�หน คนมอซอ

�ลางป่าปูน อาดูรจิต สุดคิดหวัง

พ�ใจพัง �พ้พ่าย เ�ินหมาย�่อ

เจ้าพระยา สีหม่น ของคนรอ

จะเติมต่อ ทางใด ให้ชีวิต

ยัง�ต่ความมือมิดให้จิตคว้าง

ไร้สิ้นทางอำไพใช้ลิขิต

ที่จะหวัง�็อนาถสุดคาดคิด

วิปริตยะถาชะตา�ท้

———————

ลานเทวา

คำน้อยน้อยค่อยเคี้ยวย้ำเป็นคำ�ลืน

ไฟฟอนฟืนหุงใช้�ระไรหา

ปลายข้าว�ฉะ�ตะลิ้น�ลืน�ินมา

หอยปูปลาไม่มี��งเพราะ�ล้งสิ้น

รอเถอะพ่อให�่รอ

ไม่นานหนอ�นชื่นจั�คืนถิ่น

ยามนั้นคงได้ทำนาได้หา�ิน

ฟ้าจั�ริน�นหลั่งประทังเรา

————————–

เทวดาท่านยังไม่เคยช่วย

�ล้วรั�บาลห่วยห่วยหรือเชื่อเขา

ทนหน่อยทนเถอะทนเอา

คอย�นตั้งเค้า อี�ไม่�ี่เพลา

———————–

ลานเทวา