อาลัย สหายเชิด
สิ้นแสงดาวดวงน้อยลอยลาลับ
น้ำตาซับซึมใจอาลัยหา
เคยส่องแสงเด่นดวงห้วงนภา
บัดนี้ลาล้บพรากจากฤทัย
คือหนึ่งในวีชนคนหนุ่มสาว
คือเรื่องราวคนจริงอันยิ่งใหญ่
คือสุวิทย์วัดหนูผู้จากไป
คืออาลัยอาวรณ์ตอนจากกัน
ตายสิบจักเกิดแสนในแผ่นผืน
เราจักยืนเคียงข้างสู้สร้างฝัน
หนึ่งล้มหายหนึ่งกายเทิดเกิดแทนทัน
หนึ่งใจนั้นจักผสานเป็นล้านใจ
ทางที่ย่ำดำเนินเผชิญสู้
จักตรึงอยู่ให้คนยลถามไถ่
คุณความดีที่สร้างบนทางไกล
จักหวนให้สังคมชื่นชมรัก
—————————-
‘’ คนควรตายกลับไม่ตาย แต่คนดีกลับล้มหายทีละคน ‘’
—————————-
ลานเทวา
พริ้วสายลมพรมผ่าน ณ ลานฝัน
แสงตะวันลับล่วงในห่วงหา
ความโดดเดี่ยวเปลี่ยวเหงาเร้าอุรา
ณ โค้งฟ้าขอบฝันฉันเดียวดาย
ซบใจโศกวิโยคจิตยามคิดนึก
ระทมลึกในชีวาครามั่นหมาย
ปรารถนาหนึ่งนั้นพลันมลาย
ท่ามกลางสายน้ำตาที่บ่านอง
เฝ้าหวนหาอาทรมาย้อนจิต
ความอบอุ่นของชีวิตใดสนอง
รักที่รักถูกผลักไสในครรลอง
จะร่ำร้องเพลงใดในชีวิต
เหงาหัวใจไม่เคยสร่างบนทางฝัน
สุดหาปันรักใดอุ่นใจจิต
ยังแต่ความเดียวดายรายรอบทิศ
ไร้คู่ชิดคู่ชมตรมฤทัย
พริ้วสายลมพรมผ่าน ณ ลานเหงา
ยังเพียงเงาจันทรสะท้อนใส
ปรารถนาหนึ่งนั้นรัญจวนใจ
หวนโหยให้ด้วยถ้อยช้ำและน้ำตา
————————————–
ลานเทวา
สิบห้านาทีของวันใหม่ 12/3/2550
สุวิทย์ วัดหนู
หนึ่งนักสู้แห่งประชาทำหน้าที่
อุดมการณ์สานสร้างทางชีวี
ณ เวทีประชาชนคนตุลา
หลับเถอะพี่
ตำนานนี้จักอยู่ยงคงคุณค่า
แม้นต้องหวนระลึกย้ำด้วยน้ำตา
อีกแสนล้านปวงประชาจักสืบแทน
ตำนานชีวิต
สร้างลิขิตด้วยทุกข์ยากลำบากแสน
ตำนานไพรใช่ปลิดปลงจากดงแดน
เพราะหัวใจมิเคยแคลนอุดมการณ์
เส้นทางการต่อสู้
ของสุวิทย์วัดหนูที่พ้นผ่าน
โลกนั้นจักจารึกย้ำเป็นตำนาน
ให้ลูกหลานสร้างสู้คู่หนทาง
สุวิทย์ วัดหนู
ชื่อนี้อยู่ตรึงใจไม่เคยสร่าง
อุดมการณ์แห่งใจไม่เคยจาง
ดับเพียงร่างแต่เด่นชื่อระบือไกล
————————————
ลานเทวา
ด้วยความอาลัย ถึง คนจนผู้ยิ่งใหญ่ สหายเชิด
สุวิทย์ วัดหนู นักต่อสู้เพื่อสังคม
‘’ …..ผมไม่ใช่นักเคลื่อนไหวทางการเมือง
แต่ผมคือ..นักการเมือง.ภาคประชาชน…. '’
