|
ดวงตะวันลับลงตรงทิวไม้ |
| ด้วยดวงใจเศร้าโศกวิโยคแสน |
| คิดถึงคนท่าทรายอยู่ไกลแดน |
| อยากตอบแทนสิ่งให้มาว่าขอบคุณ |
|
|
| มิตรภาพช่วงสั้นสั้นสัมพันธ์เพื่อน |
| เป็นสิ่งเตือนให้สู้ใหม่ใจอย่าหมุน |
| กำลังใจมีความหมายเป็นนายทุน |
| ไม่ถึงศูนย์ไม่สิ้นใจอย่าไปยอม |
|
|
| อาจจะมีวันข้างหน้าอำลาจาก |
| ความพลัดพรากเกิดขึ้นได้เตรียมใจพร้อม |
| ทุกสิ่งเกิดย่อมดับไปจิตไม่ตรอม |
| เราต้องยอมรับความจริงสิ่งที่เป็น |
|
|
| อยากกล่าวลาล่วงหน้าขอลาก่อน |
| มีบางตอนผิดไปอาจไม่เห็น |
| หรือบางทีจงใจแสร้งแกล้งเลยเป็น |
| ขอยกเว้นอย่าถือโทษโปรดไตร่ตรอง |
|
|
| ดวงตะวันลับทิวไม้ลงไปแล้ว |
| เหลือเพียงแววแสงสลัวดูมัวหมอง |
| แต่งบทกลอนถ้อยคำตามทำนอง |
| มอบให้น้องมอบด้วยใจก่อนไกลตา |
|
|
| โอ้คนดี โปรดดู รับรู้เถิด |
| แม้นจะเกิดสื่งใดใดในภายหน้า |
| กี่วันพ้นกี่เดือนผ่านกาลเวลา |
| ขอสัญญา รักคงมั่น นิรันดร |
