จะแตกหักแตกดับกับวันไหน
ฟ้าอำไพจะแจ่มจริงหรือสิ่งฝัน
ศึกครั้งนี้ยืดเยื้อเพื่อใครกัน
เห็นต่างดันด้านดื้ออย่างถือดี
หนึ่งกุมพลจับจองในกองทัพ
หนึ่งจ่ายทรัพย์ซื้อคนมาล้นปรี่
รอเวลาเข่นฆ่าประชาชี
การราวีด้วยเลือดเนื้อ ถามเพื่อใคร ?
เพื่อความสุขในชีวาประชาราษฏ์
หรือว่าเพื่ออำนาจความยิ่งใหญ่
ที่คิดวาดคาดหวังที่ตั้งใจ
หรือเพียงสร้างความบรรลัยแก่ชาวชน
จะกี่รอบต่อกี่รอบ
ไร้คำตอบในเขตุของเหตุผล
ยังแต่ลวงคนให้ไปฆ่าคน
เพื่อหนึ่งตนที่ชนะจากระราน
กี่ตุลาผ่านพ้นไม่ยลเห็น
อีกพฤษภาเลือดเย็นที่ประหาร
กี่เล่ห์เร้นเซ่นสรวงดวงวิณญาณ
กี่หมู่มารครองเมืองเปลืองแผ่นดิน
ไม่สิ้นจบลบเลือนเหมือนดั่งแกล้ง
ยิ่งร้อนแรงยิ่งกล้าเหมือนบ้าบิ่น
รึต้องเอาเลือดบ้าทาแผ่นดิน
จึงได้ยินคำว่ารักสามัคคี
—————————————————–
ลานเทวา
ระบัดใบไหวพริ้วลิ่วลู่
พร่างพรูสายลมพรมไหว
สดับเสียงสำเนียงแห่งใจ
โหยไห้สันติสุขดับทุกข์ทน
รายวันรายเดือนรายปี
เขาพรากชีวีจากหน
ไร้สันติสุขปลอบปลุกกมล
ชีพชนดั่งเครื่องเซ่นสังเวย
เกรี้ยวกราดโกธาใดเล่า
ไยเจ้ามิหันหน้ามาเอ่ย
หลงระยำสร้างกรรมอย่างเคย
กระไรเลยที่พึงพอใจ
มิเห็นหรือน้ำตา
เจ้าอาจจะแลไร้ค่าก็เป็นได้
ลองเป็นชีวิตเจ้าบ้างซิเป็นไง
จะร่ำไห้หรือเปล่าถามเจ้าดู
———————————————
ลานเทวา
ธรณีสีแดงเลือด
น้ำตารึจะเหือดแห้งหาย
มิทันเกิดแก่เจ็บตาย
กลับจ้องทำร้ายชีวิต
วิกฤติเมืองโสมม
ล่มจมโดยความวิปริต
เหมือนคนไม่มีความคิด
หลงผิดหลงทรามตามใจ
เพราะความอยากมากแรงแสวงหา
จึงเข่นฆ่าขันแข่งตามแรงไหว
กิเลสโยกตัณหาย่ำนำไป
สู่หนใดไม่รู้หนอผู้คน
นั่นยังทุกข์นี่ยังร้อนสะท้อนอก
โน่นยังท้อคิดไม่ตกในทางหน
เจ้ายังไม่เหลียวแลเห็นแก่ตน
ความเป็นคนแลไร้ไปสิ้น
อย่าไปถามหาเลยความรัก
หากลำพองนั้นหนักเกินถวิล
ความสูญเสียในผืนแผ่นดิน
หายลยินใดเล่าเข้าใจ
พ่อฝังลูกลูกฝังแม่แลสลด
ต้องสิ้นหมดโคตรเหง้าอีกเท่าไหร่
ถึงจะสาแก่อารมณ์สมฤทัย
หรือต้องให้เลือดหลั่งทั้งแผ่นดิน
———————————————–
ลานเทวา
