
ระบัดใบไหวพริ้วลิ่วลู่
พร่างพรูสายลมพรมไหว
สดับเสียงสำเนียงแห่งใจ
โหยไห้สันติสุขดับทุกข์ทน
รายวันรายเดือนรายปี
เขาพรากชีวีจากหน
ไร้สันติสุขปลอบปลุกกมล
ชีพชนดั่งเครื่องเซ่นสังเวย
เกรี้ยวกราดโกธาใดเล่า
ไยเจ้ามิหันหน้ามาเอ่ย
หลงระยำสร้างกรรมอย่างเคย
กระไรเลยที่พึงพอใจ
มิเห็นหรือน้ำตา
เจ้าอาจจะแลไร้ค่าก็เป็นได้
ลองเป็นชีวิตเจ้าบ้างซิเป็นไง
จะร่ำไห้หรือเปล่าถามเจ้าดู
———————————————
ลานเทวา










