อสูรสัตว์กรายกร้ำขย้ำหมาย
พรตลี้ตายยอมสยบคบอสูร
เถรป่าร่ำระกำใจไหวอาดูร
จะเกื้อกูลธรรมไว้อย่างไรกัน
เหล่าแถนเมืองผีฟ้าชะตาขาด
ถูกพิฆาตเข่นฆ่าจนอาสัญ
ที่หลงเหลือต่างลี้เอาชีวัน
ชุลมุนวุ่นหวั่นในเภทภัย
ทุรยุคข้นแค้นแม้แดนสรวง
สิ่งทั้งปวงแลอนาถน่าหวาดไหว
ผีเป็นเทพเปรตเป็นพระคละกันไป
ลุกดั้งไฟลามแผ่นดินมิสิ้นร้อน
อธรรมหาญประกาศกล้าท้ายท้ารบ
เทพสยบในมรรคาอย่างล้าอ่อน
อริยะผู้เพียรเขียนดินดอน
เข้าเถื่อนถ้ำจากจรตามมรรคา
มารหยิบยื่นคำภีร์วิถีชั่ว
ชนก็มั่วเหลิงไปในตัณหา
งมงายหลงรวบรัดด้วยศรัทธา
อวิชชาปลุกเสกเป็นเลขมนต์
จะรานแล้ว….โอ้แก้วมณีรุ้ง
จักจรุงธรรมใดให้มรรคผล
เจ้าเถรเถื่อนรำร่ายเล่นขายกล
โง่เขลาคนแห่หุ้มรุมบูชา
—————————————–
ลานเทวา
เนื่องด้วยผมเป็นผู้สูญเสียศรัทธา จากการกระทำของท่าน
จึงขอมอบบทนี้ให้ ท่านหนุ่ย ไมโคร ก็แล้วนะครับผม
รึหลวงหนุ่ย จะรับก็ ถวายให้ละกัน
