…ลำนำเถื่อน จาà¸�เรือนถ่อย …

�ลสิช้าเ�ิน�าลหา�ผ่านพรุ่ง

�ว่า�สงรุ่งจั�เหลือใดในถิ่นที่

อย่าได้หา�ม้นเศษ�า�ซา�อัปรีย์

มันคงลี้ไปลับยา�จับใคร

รอมันสิซ่องสุม�ุมอาวุธ

�ล้วไปห้ามไปหยุดคงมิไหว

ยามมันอ่อนต้องเร่งตีจั�มีชัย

ยามมัน�ข็งอย่าโหมใส่ใน�รงตี

ตำรายุทธพิชัยใช้ด้วยเล่ห์

ใช่เอา�ต่�ำลังเทไปข่มขี่

คนเหนือคนด้วย�ลในศึ�ไพรี

ใช่เหนือโดยถือมีอำนาจยศ

เพียงเศษเสี้ยวไม้ซี�นั่น�็เชื้อ

ลามไฟเพื่อเผาซุงให�่มอดไหม้หมด

�ค่เพียงหนึ่งพลไพร่หา�ใจคด

ยา��ำหนดเภทภัย�ห่งใจนั้น

อย่าหลง�าลตามคิดลิขิตคาด

ที่ลุ่มลาดดอนดงจงรู้สรรค์

�ลฤดูลม�น�ลสำคั�

�ล้งร้อน�ันทรัพย์เสบียงให้เพียงพอ

ผิจะฆ่าต้องฆ่าอย่าให้เหลือ

หา�ทิ้งเชื้อเอาไว้เป็นภัย�่อ

หอ�ข้าง�คร่�ลไปใช่น่าคลอ

ยามเป็นต่อควรเร่งตีเพื่อมีชัย

อย่ายืดเยื้อเชื้อศึ�ให้ลึ�ช่วง

อย่าปล่อยล่วงให้เชื้อคืนฟื้น�รงใหม่

ศึ�หนนี้ปีหนึ่งผ่านมันนานไป

หรือว่าใจขุนศึ�นั้นมันอ่อน�ล้ว

—————————–

ลานเทวา