รอยก้าวที่หายไปของชีวิต
ความสับสนย่ำตามติดอย่างสงสัย
หนทางที่ฉันเพลินเดินมาไกล
มิทิ้งรอยอันใดไว้สักนิด
เหมือนดั่งโลกนี้ไม่มีฉัน
จึงไร้รอยสำคัญใดสถิต
รึฉันเป็นเพียงกาฝากซากชีวิต
ที่หลงทิศในโลกอันบัดซบ
ฉันพล่าผลาญกาลเวลา
ด้วยกิเลสตัณหามิรู้จบ
ในร่องรอยแห่งกาลที่พานพบ
ฉันทิ้งซากเป็นศพสังเวยใด
แม้นในเพียงเศษในเสี้ยวแห่งนิวรน์
ฉันมิเคยคิดถ่ายถอนในแรงไหว
จึงรอยทางฉันค่อยค่อยจางไป
จางไปจากคุณงามควงามดี
รอยก้าวที่หายไปในชีวิต
เพราะฉันเดินหลงผิดไปหรือนี่
จึงไม่เห็นรอยคุณงามอันพึงมี
หรือบัดซบแห่งโลกนี้คือตัวฉัน
—————————
ลานเทวา
