|
ฉันมาจากความจริงอันโสมม ในโลกที่นิยมเพียงมายา ฉันกอบเก็บกิเลสตัณหา ใส่ชีวิตมาเพื่อดำเนิน ฉันมาจากซอกหลืบของความฝัน พเนจรในคืนวันระหกระเหิน ย่ำไปในทางอย่างเพลิดเพลิน ดุ่มเดินโดยมิสนความเดียวดาย ฉันมาจากความโง่เขลา อันหลงอยู่แต่เงาคุณค่าความหมาย ฉันกอบเก็บเอาความวุ่นวาย สะพายเป็นเงื่อนไขชีวิต ฉันเดินเดี่ยวอยู่ในเมืองหม่น ย่ำอยู่ในหนแห่งความวิปริต ฉันเห็นผู้คนจากทั่วสารทิศ ต่างครุ่นคิดพึงใจในสิ่งเดียวกัน ฉันกำลังจะพรากไปจากหน ไปอย่างคนสิ้นความฝัน เพราะโลกนี้ไม่มีอะไรสำคัญ นอกจากกิเลสทั้งนั้นเป็นตัวพา ————————————- ลานเทวา
|









