…ลำนำเถื่อน จากเรือนถ่อย …

September 7, 2007

เสน่ห์น้ำจัณฑ์ …..( ด่านะ )…… [การบ้าน การเมือง] — phutanow @ 3:56 am

 


  แผ่วบทเพลงแห่งสายลม

พร่างพริ้วพรมผ่านภูผา

ณ ลำธารลานธรรมธารา

สมถะแห่งมรรคาแลเดียวดาย


ผ่องแสงแห่งตะวันทาบหน

แทบแผดเผาอัตตะตัวตนสูญสลาย

บอกจิตหนึ่งเข้าถึงทุกภาย

แจ้งคุณค่าความหมายไร้อิทธิพล


หยุดร้อนรนในความปวดร้าว

รื้อเก็บเรื่องราวนอกเหตุเหนือผล

ซาบซึ้งประจักษ์มีสักกี่คน

ในทางหนแห่งชีวิตแท้แท้

   

ฉันไม่เห็นดอกนิพพาน

ณ ห้วงกาลอันไหวกระแส

นอกจากสามัญที่ผันแปร

ธรรมดานั้นแค่สัจจธรรม

เมื่อสมมุติสัจจะบังบด

ความจริงมิอาจปรากฏให้ดื่มดำ

ปรมัตถ์สัจจะระกำ

โดนยีย่ำโดยโลกนั้นแล้ว


ท่ามบทเพลงแห่งสายลม

พรายพรมพริ้วกาลผ่านแผ่ว

ความเดียวดายสูญสลายแนว

เพียงน้ำจัณฑ์หยาดสู่แก้วร่ายริน


จักกี่หมื่นแสนคำภีร์บท

อันกิเลสร่ายจดหรือจะสิ้น

สัตว์มนุษย์มิอาจหยุดกิน

กามเกิยรติ์ทรัพย์สิน รึใครไม่เอา

สมณะยังพึงหวังเอกลาภ

ปุถุชนสันดานหยาบผู้โง่เขลา

เชื่อหรือว่ามันจะดูเบา

มิหลงมัวเมาในวิถีชีวิต

ด้วยบทลำนำแห่งภูผา

ประกาศกล้าในความวิปริต

ความวิบัติข้าเห็นชัดในทางทิศ

แต่เหมือนมนุษย์ผู้สิ้นคิดยังดูดาย

—————————–

ลานเทวา

              

รำพึง…แห่งไส้เดือน…… [การบ้าน การเมือง] — phutanow @ 3:55 am

ละเมียดละไม…..แห่งชีวิต

ซุกอยู่หลืบห้วงใดในจิต…….จักค้นหา

สวรรค์นรกหรือปกปิด………….มรคา

เดียวดายแห่งกาลเวลา………นั้นเนิ่นนัก

ชำแรกแหวกม่าน……..กระแสสาย

สู่ทุกภาย…….แห่งหนยลรู้จัก

คว้ากิเลสตัณหา……มาพร้อมพรัก

ดั่งจะรัก…….จะหลงอยู่ตรงนี้

ผิแต่ความดำริ……ภิรมณ์รื่น

อันผิดผลดลยื่น………แด่วิถี

สืบเรื่องราวหนาวร้อน………สะท้อนมี

เหมือนจะสุขอยู่แต่อัปรีย์……..นั้นแท้

ละเมียดละไม…….แห่งชีวิต

หรือจักเร้นปกปิด……….ในกระแส

สร้างภิรมณ์เกลื่อนกลบ……ให้สบแล

โดยความจริงดวงแด……ย่ำสามานย์

ด้วยละมุนแห่งคำร้อย……………ถ้อยฝัน

สิแปรผัน………………..จากประหัตย์ประหาร

ประจงใจจารจด…………….ในบทกาล

ต่ำต้อยตำนาน…………จักเลือนลับ

มิแสวงใดสนอง…………อันปองหมาย

ซุกซอกกาย…………ในดินยินสดับ

ซาบและซึ้ง………..ข้าจึงมาซับ

แล้วจะกลับ……………..ลงดินถิ่นเดิม

ว่าแต่ท่าน……ผู้เจริญเถอะ

อย่าได้ทำเลอะเทอะ………ใดมาเพิ่ม

ข้าถนอมดินด้วยแรง…….แต่งเติม

วอนอย่าเหิม……ทำร้ายทำลายสิ้น

ด้วยสำนึกไส้เดือน………เฉกข้า

ชอนไชพสุธา…….ถ้วนถิ่น

ข้ากินข้าถ่าย…..ที่ข้ากิน

ยังเป็นดิน……พูนพอกบอกค่า

ละมุนละไม…….แห่งชีวิต

ท่านยังสถิต…….ด้วยกิเลสตัณหา

เสพสิ้นกินถ้วน…..มรรคา

เคยตอบแทนใดมา…….คืนแผ่นดิน

—————————————

ลานเทวา

คนบางจำพพวก ไร้ค่าไร้ประโยชน์

เทียบแม้ไส้เดือน ยังมิได้

เราไปชมประโยชน์ ของไส้เดือนกันนะครับ

http://www.maejoearthworm.org/






















Get free blog up and running in minutes with Blogsome
Theme designed by Minz Meyer

Google