วิเวกวาดสงบแจ้งสรรพสิ่ง
ความเป็นจริงปรากฏในบทสรรค์
ข้ารู้ข้าเห็นอยู่เช่นกัน
ใต้ตะวันดวงนี้มีกระไร
จากรำพึงในเหตุของเศษซาก
ฤากระชากความคงมั่นจนหวั่นไหว
บุรุษผู้ผ่านโผนทะโมนไพร
หากอ่อนไปตามกระแสคงแลทราม
พ้นมิพ้นยลตรงใจฝักใฝ่ละ
แพ้ชนะในอารมณ์สิข่มข้าม
หากไร้สิ้นมรรคาพยายาม
ถึงพบธรรมงามงามสิใช่ซึ้ง
เร้นดำริวิเวกใดคงไร้ค่า
สัปปายะแห่งป่าใช่เป็นหนึ่ง
ยากซุกซ่อนอ่อนไหวในรำพึง
หากคะนึงแต่โลกคอยโยกใจ
วิเวกวาดสงบแจ้งสรรพสิ่ง
ความเป็นจริงปรากฏในบทใหม่
ข้ารู้ข้าเห็นโลกเช่นใด
ตถตาแสดงไว้เช่นนั้นแล้ว
——————————-
ลานเทวา
