ตะเกียกกายเแย่ยื้อคือดีเด่น
ระรื่นเร้นใจอิงในสิ่งย้อม
สรรเสริญเยินยอความจอมปลอม
นั่นแหละคืองามพร้อมแห่งยุคสมัย
เอาเถอะต่างเอาเถอะ
ไอ้ที่มันเลือนเลอะยังบอกใช่
รีบเอาอยู่เอาเป็นเอาไป
แต่งชีวิตเข้าใช้อย่ามัวช้า
สกปรกนั้นแหละดี
ระยำเลวอัปรีย์จงเร่งหา
เลือกประทับประดับประดา
ไปเป็นกุ๊ยสภากันอีกหน
นั่นแลดีนี่แลงามตามแต่ใช่
เหมือนผุดผ่องยองใยไร้รอยหม่น
กูจะรวมกันเพื่อประชาชน
สมานฉันด้วยกลเร่ขายยา
เพื่อแผ่นดินอีกหรือที่ถืออ้าง
แล้วที่ผ่านมามึงสร้างเพื่อใครหว่า
กูไม่เห็นพลีเอื้อเพื่อประชา
ยังเสือกจะโผล่มาไอ้ห้าร้อย
มึงชั่วมากี่หน
เคยกราบขอโทษชาวชนรึไอ้ถ่อย
ยังจะมาระยำบ้าเดินหน้าลอย
ปากพร่ำพล่อยเหมือนลิ้นแลนเพื่อแผ่นดิน
กูว่าจะไม่เอ่ย
แต่พวกมึงมิเคยสำนึกตรึกถวิล
กูเขียนด่าจนระอาจินต์
แต่ก็เถอะด่าเพื่อแผ่นดินช่างประไร
จะขั้วเก่าขั้วใหม่กระไรหน
อีแค่วนแหกตาหาคอกใหม่
มึงจะสวมเสื้อบอกคอกสีใด
ความอัปรีย์นั้นไซร้เงาตามตัว
———————————————–
ลานเทวา
