ใช่ว่าแปลกจนแตกต่างในย่างก้าว
บทเรื่องราวพันธกิจชีวิตนั้น
อยู่ที่คนค้นที่ใจไหวชีวัน
ใช่สามัญหรือสูงสุดมายุดชี้
ใช่ว่าแปลกตรงปมด้อยมาคอยย้ำ
บุญบาปกรรมมิแยกฟ้ารึทาสี
ถึงสูงล้ำยังทำตัวชั่วอัปรีย์
สู้เบื้องต่ำทำดีกระไรได้
บริบทแห่งชีวิตค้นคิดคาด
ละเลงวาดตามกาลอันผ่านไหว
ผิดสามัญสำนึกตรองตรึกใจ
กอบเก็บใดมาโง่เขลากันเล่าคน
เขากับเราใช่แปลกหรือแตกต่าง
กิเลสสร้างเป็นตัวกันทั่วหน
กามก็กามตัวเดียวกันในวันวน
สิผ่านพ้นผ่านเพ้อละเมอใด
สิกู่ย้ำคำดลกี่หนเล่า
นั่นคนเขลานี่คนขลาดโน่นปราชญ์ใหญ่
เค้ากินข้าวแล้วเจ้ากินอะไร
ขี้เหม็นไหมรึหอมกว่าลองท้าดม
——————————–
ลานเทวา
