เพราะมิอาจหยุดห้วงกาลเวลา
จึงปล่อยชีวิตไปตามมรรคาแห่งหวัง
โหยหารักเร้นเป็นพลัง
เพื่อฝ่าอุปสรรคที่ประดัง……รุมเร้า
ก้าวเดินจากซอกเงามืดในชีวิต
ที่เคยซ่อนเร้นปกปิดความเปลี่ยวเปล่า
หวังโลกใบนี้เป็นที่บรรเทา
กลับเหมือนวนอยู่ที่เก่า……แต่เริ่มมา
จึงจำทนวนอยู่อย่างผู้แพ้
จักหาแลใดวาดปรารถนา
หวาดหวั่นไหวไปกับกาลเวลา
ข่มชีวา…..วิโยคเศร้าเหงารำพึง
เพราะมิอาจหยุดความฝันอันโหยหา
ปรารถนาจากห้วงใจดวงหนึ่ง
วาดชีวิตคิดย้ำในคำนึง
เคยตราตรึง…..ในรักทายทักใจ
——————————————
ลานเทวา
The URI to TrackBack this entry is: http://phutanow.blogsome.com/2007/10/06/p335/trackback/
No comments yet.
RSS feed for comments on this post.
Line and paragraph breaks automatic, e-mail address never displayed, HTML allowed: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <code> <em> <i> <strike> <strong>
| S | M | T | W | T | F | S |
|---|---|---|---|---|---|---|
| « Sep | Nov » | |||||
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | |
| 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 |
| 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 |
| 28 | 29 | 30 | 31 | |||
Get free blog up and running in minutes with Blogsome
Theme designed by Minz Meyer