เธอกอดก่ายสายลมเหงาอย่างเปล่าเปลี่ยว
ท่ามกระแสเชี่ยวแห่งฝันแลตัณหา
ประดับความว้าเหว่เอกา
ประทับห้วงกาลเวลาชีวิต
ฉันจมอยู่กับอีกฟากของซากฝัน
เฝ้ารำพันเรียงร้อยถ้อยจริต
หวังกล่อมโลกโศกเร้นอย่างเป็นมิตร
โดยต่ำต้อยน้อยนิดในชะตา
เหมือนดั่งเราอยู่กันคนละโลก
โดยมีเหงาเศร้าโศกคอยเชื่อมหา
ทอดสะพานสู่ฝันแห่งมรรคา
ใต้เงาแสงดาริกาพร่างพราย
เราคงมิแตกต่าง
บนหนทางอันสายลมพร่างพรมสาย
ณ อ้อมกอดความเหงาเปลี่ยวยามเดียวดาย
ฤาความรักสิ้นหาย…..จากโลกแล้ว
——————————————
ลานเทวา
The URI to TrackBack this entry is: http://phutanow.blogsome.com/2007/10/10/p338/trackback/
No comments yet.
RSS feed for comments on this post.
Line and paragraph breaks automatic, e-mail address never displayed, HTML allowed: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <code> <em> <i> <strike> <strong>
| S | M | T | W | T | F | S |
|---|---|---|---|---|---|---|
| « Sep | Nov » | |||||
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | |
| 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 |
| 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 |
| 28 | 29 | 30 | 31 | |||
Get free blog up and running in minutes with Blogsome
Theme designed by Minz Meyer