รอยแรกแตกเชื้อชีวิต
จำหลักชีพสถิตในความหมาย
รอยโคตรรอยเหง้าแลเปล่าดาย
ถึงกาลลับสลายแล้วหรือไร
รอยย่ารอยปู่กูสร้าง
รอยมึงย่างย่ำป่นปี้งามที่ไหน
ย่ำจนแลด่างด้อยในรอยไทย
เพราะมึงหลงรอยวิไลจากต่างแดน
รอยพ่อรอยแม่มึงก็มิใช่
กลับแปรใจนิยมชอบนอบหวงแหน
ทิ้งรอยเก่าย่าปู่อย่างดูแคลน
ไปหลงรอยใดแทนเล่าสันดาน
รอยเคียวเกี่ยวย้ำนำรอย
เนิ่นแห่งการรอคอยล่วงพ้นผ่าน
รอยชีวิตสถิตย้ำในตำนาน
สู่ลูกหลานรุ่นหลังเพียงหวังรอย
รอยดินถิ่นฐานบ้านบ่ง
รากชีวิตดำรงแลเสื่อมถอย
ผิดแรงสร้างคิดประดิษฐ์ประดอย
จากสิบเป็นร้อยในกอบกำ
รอยกาลผ่านผันวันคืนล่วง
สิ่งทั้งปวงเคลื่อนคล้อยในรอยถลำ
ยุคสมัยเสรีมุ่งชี้นำ
จนเคลื่อนล้ำไปจากรอยเดิม
ทิ้งรอยฐานรอยถิ่นชีวิต
รอยความคิดผันแปรแต่เริ่ม
หลงสมัยเสื่อมทรามตามเติม
ไปหลงเพิ่มรอยชั่วช้าสามานย์
รอยรากเหง้าบรรพชนหนเก่า
สิ้นเพราะเจ้าไม่คิดสืบสาน
รอยชีวิตลิขิตย้ำตำนาน
สิลับผ่านอย่างไร้ร่องรอย
———————————
ลานเทวา
