กว่าสิก้าวล่วงหนกังวลวาด
หวั่นอนาถกับชีวิตสุดคิดสรรค์
กอบเก็บความขมขื่นในคืนวัน
มาเรียงร้อยรำพันอยู่แรมปี
มิได้มาแต่ทิพย์แคว้นแดนสรวง
แต่มาจากห้วงทุกข์ทนบนวิถี
ทลิทท้นอุราประดามี
รั้งชีวีหวังวาดอนาถใจ
สามัญแห่งยะถามรรคาล่วง
เสาะหาช่วงคิดค้น ณ.หนใหม่
หวังน้ำคำนักการเมืองประเทืองใจ
ว่าจักได้จักเป็นเช่นในคำ
ลุเดือนปีที่วาดอนาถหวัง
เร้าประดังแต่ทุกข์โถมโหมกระหน่ำ
รับผิดชอบใดหมายจากนายกรรม
เขาไม่จำสัญญาว่ากระไร
แลชีวิตใดสมลมลมแล้งแล้ง
เขามาแกล้งเจรจาอย่างสาไถย
เพียงหวังผลเลือกตั้งครั้งต่อไป
เสร็จแล้วใครรึเหลียวแลมาแก้จน
คำหาเสียงเพียงผ่านในกาลล่วง
สันดานลวงมอบฝากยากหาผล
เจ็ดสิบห้าปีผ่านในการกล
ประชาธิปไตยดั่งมนต์อันลวงตา
เห็นแต่นักการเมืองฟุ้งเฟื่องฝัน
สารพันกอบโกยอย่างโหยหา
ย่ำไปทั่วบนหัวชาวประชา
เข้าสิงสู่สภาเพื่อสูบกิน
กว่าสิก้าวล่วงหนกังวลวาด
แลอนาถหัวใจไปเสียสิ้น
นี่ก็ใกล้เลือกตั้งฟังจนชิน
คนคดโกงแผ่นดินมาอีกแล้ว
———————————
ลานเทวา
