หาคำตอบจากสายลมเช่นกัน
พวกกูมา หาถาม ความถูกต้อง
พวกมึงจ้อง จับผิด บิดเบือนหน
พวกกูมา สานสร้าง สู้อย่างคน
พวกมึงจน สิ้นอับ กลับไปมา
ไม่สร้างสรรค์ ใดดี อย่างที่เอ่ย
เหมือนไม่เคย จริงใจ ในปัญหา
แลเลอะเลือน เบือนบิด ผิดราคา
ยังจะมา อวดโอ่ อย่างโง่งม
เถิดพี่น้อง ตรองเถิด ให้เกิดรู้
ที่เป็นอยู่ ในคืนวัน อันขื่นขม
ใครอ้วนพี ใครมีสุข ใครทุกข์ตรม
ใครยังจม ในงี่เง่า ไม่เข้าใจ
เสียงไล่ขับ สดับก้อง เต็มสองหู
ยังด้านอยู่ ด้านทำ ระยำไหม
ยังโอนเอน เบนเบี่ยง เถียงร่ำไป
ผู้นำใคร กันหว่า ช่างหน้าทน
พวกกูมา หาถาม ความถูกต้อง
แต่มึงจ้อง จับผิด บิดเบือนหน
เล่นป้ายขี้ เหม็นอับ สัปดน
ผิดผู้คน ที่ทำ ผู้นำใคร
เอ็งออกไป เสียที่ ชาติดีแน่
อย่าคิดแต่ สร้างกรรม ทำเหลวไหล
เสียงสาปแช่ง แรงร้อน สะท้อนไกล
แต่เหตุใด มิรู้สึก สำนึกตัว
กี่คำถาม ถามย้ำ ไร้คำตอบ
กี่ตรวจสอบ ที่หลีกเร้น ไม่เห็นหัว
กี่แสนคน มาไล่ขับ จึงกลับตัว
กี่ความชั่ว ที่ทำ ซ่อนอำพราง
----------ลานเทวา----------
ตุลาคม ที่สายลมคือคำตอบ
ดุจสายลม พรมแผ่ว แล้วลาลับ
ทิ้งประทับ ผิวผ่าน พอซ่านขน
ดั่งบทเรียน เขียนใจ ไหวกังวล
พอทุกข์ทน ผ่านลด ทิ้งบทเรียน
กี่ตุลา ผ่านพ้น ได้ค้นพบ
กี่ซากศพ เลือดกรีด มาขีดเขียน
กี่ผู้นำ ระยำคน ที่วนเวียน
กี่แสงเทียน ส่องทาง สว่างใจ
หรือไม่เคย จดจำ มาย้ำคิด
จึงพลั้งผิด พลั้งเลว จนเหลวไหล
กี่บทเรียน เขียนวาด เป็นชาติไทย
ศพของใคร ที่ถมซ้ำ เป็นตำรา
อย่าเป็นเพียง สายลม ที่พรมผ่าน
ไปกับกาล เลยล่วง ไร้ห่วงหา
สรรพสิ่ง ทิ้งไว้ ในเวลา
คราบน้ำตา หนก่อน ยังย้อนจำ
ใช่พ้นผ่าน พานพบ แล้วจบจาก
อันใดฝาก ให้ทรวง ล่วงถลำ
ที่พลัดพราก จากหาย หรือหมายกรรม
การกระทำ ชี้สร้าง หนทางคน
ณ ราตรี สีเลือด ดาวเหือดฟ้า
แสงจันทรา หม่นโศก วิโยคหน
ลมโชยพัด ความขัดแย้ง มาแบ่งชน
บ้านเมืองวน สู่แดนเถื่อน มิเลือนจาง
คลื่นคนย่ำ ดำเนิน เผชิญศึก
ให้ร้าวลึก อยู่ใน ใจหม่นหมาง
ด้วยความคิด ผิดหน คนละทาง
มิปล่อยวาง ทิฐิ ดำริตรอง
ต่างยื้อแย่ง แข่งขัน เข้าปั่นปลุก
บนความทุกข์ ชาวชน หน้าหม่นหมอง
ไร้แสงธรรม นำรู้ สู่ครรลอง
ด้วยต่างปอง อำนาจ จึงฟาดฟัน
เถอะสหาย ของเรา ดูเอาเถิด
อันใดเกิด แด่ชาติ สุดคาดฝัน
ไม่ยอมหยุด หันหน้า เข้าหากัน
ไม่ยืนยัน ในสันติ วิธีการ
-----------ลานเทวา------------
พลังชน
ประชาชน คนกล้า ท้าอำนาจ
ทรราช ด้านดื้อ ถือสิทธิ์เสียง
พลังเงียบ สงบใจ ไร้สำเนียง
ความเอนเอียง จึงอวดชั่ว อยู่ทั่วไป
เมื่อความเลว ความชั่ว กลั้วเกลือกกลิ้ง
เมื่อความจริง หลบเร้น เป็นสาไถย
จะหาตาม ความดี จากที่ใด
ยังแต่ใจ มึนงง เดินหลงทาง
ที่เรียกร้อง มองหาย อย่าหมายเห็น
ที่อยู่เป็น จึงตรึกตรอง อย่างหมองหมาง
ความเลวชั่ว เห็นทั่วไป ไม่เคยจาง
ยังจะอ้าง ความชอบธรรม มานำตน
ประชาชน คนกล้า ท้าอำนาจ
ทรราช โกงกิน สิ้นเหตุผล
เที่ยวปิดหู ปิดตา ประชาชน
ให้หลงกล เล่ห์ร้าย หมายลวงตา
ที่ศึกนี้ ยืดเยื้อ นั้นเพื่อใคร
ตอบจากใจ ตามจริง ในสิ่งหา
สู้ครั้งนี้ พลีเอื้อ เพื่อประชา
ที่ร่วมมา ทวงทรัพย์สิน แผ่นดินไทย
เพื่อปกป้อง เดชา มหากษัตริย์
เพื่อขจัด พวกเลวทราม ความเหลวไหล
เพื่อแสดง พลังชน บนประชาธิปไตย
เพื่อหัวใจ เสรี พี่น้องเรา
----------ลานเทวา-----------
ความแตกต่าง
มึงก็คน กูก็คน บนแผ่นผืน
แต่มึงกลืน กินเมือง น่าเคืองไหม
เอาอำนาจ เอื้อผล เป็นกลไก
เพื่อพวกใคร ต่างเห็นอยู่ อย่างรู้กัน
กูเดินดิน กินข้าวแกง ตามแผงร้าน
ไม่สะท้าน ใดอยู่ สู้สร้างสรรค์
มึงมองดาว หาวกระหาย อยู่รายวัน
โกงแดกกัน แต่พวกพ้อง ไม่มองใคร
มึงก็คน กูคน บนวิถี
แต่ความดี แตกต่างกัน มันไม่ไหว
มึงมันโจร ปล้นชาติ อนาถใจ
กูคนไทย รักแผ่นดิน หรือยินดี
เมื่อต่างคน ต่างวิถี ความดีชั่ว
อย่าได้มั่ว มาโหมหัก ในศักดิ์ศรี
กูไม่ขาย ความรู้สึก สำนึกดี
ชีพกูพลี เพื่อแผ่นดิน แม้สิ้นใจ
กูยึดหลัก แห่งธรรม นำชีวิต
มึงสิ้นคิด วิ่งวุ่น พึ่งคุณไสย
กูรักชาติ ยิ่งชีวิต และจิตใจ
มึงจัญไร ขายชาติ อุบาทว์คน
-----------ลานเทวา------------
สหาย........ที่ไม่เคยตาย
โค้งขอบฟ้า เส้นทาง แห่งตะวัน
โค้งขอบฝัน ณ ราวไพร ใจยังอยู่
ที่เคยกิน เคยนอน ย้อนศัตรู
ที่เคยสู้ เคยสร้าง หนทางใจ
กี่ขุนเขา ลำเนาเถือน มิเลือนร้าง
ความอ้างว้าง ย้ำย้อน หรืออ่อนไหว
ความคับแค้น แน่นอุรา กว่าสิ่งใด
เราจักไป เราจักฝ่า เราจักฟัน
สร้างตำนาน ต่อสู้ ผู้พิชิต
สร้างความคิด อุดมการณ์ เพื่อสานฝัน
สร้างหนุ่มสาว รุ่นใหม่ ร่วมใจกัน
สร้างคืนวัน แห่งใจ กลางไพรพง
เพื่อทิศทาง แห่งพรรค ฯ เราจักสาน
อุดมการณ์ แห่งใจ อย่าได้หลง
ชีพสหาย ที่อุทิศ ที่ปลิดปลง
จักดำรงค์ นิรันด์ ตลอดไป
เหล่านักรบ แห่งประชา มาร่วมจิต
ชีพอุทิศ เพื่ออุดมการณ์ สานโลกใหม่
มาสรรค์สร้าง เรียนรู้ ต่อสู้ไป
ทางใกล้ไกล เราจักย่ำ เพื่อดำเนิน
--------------ลานเทวา---------------
วนที่เดิม
ฝากคำย้อน เป็นกลอนย้ำ ให้จำคิด
ว่าทางทิศ ที่ควร จงหวนหา
บริหาร บ้านเมือง แลเคืองตา
สัตว์สภา โสมม ผสมพันธ์
เมื่อยากหา คนดี เป็นที่พึ่ง
หมู่มารจึง ได้ช่อง ลำพองฝัน
เข้ามากอบ เข้ามาโกย อยู่โดยพลัน
สนุกกัน แต่พวกพ้อง ไม่มองใคร
พอสิ้นทาง อ้างกวน ยุบก๊วนหนี
เอาภาษี มาประดัง เลือกตั้งใหม่
เลือกซ้ำซาก ลำบากคน จ้างขนไป
เพื่อเอาใคร ตัวเดิม เติมเข้ามา
การเมืองทราม ตามรูปแบบ แลแสบสันต์
หาใดยัน ความดี ยากมีหา
ยังแต่พวก จรจัด สัตว์สภา
ไร้ราคา ค่าคุณ มาหนุนดี
ขอประณาม หยามหมิ่น พวกสิ้นค่า
เข้าสภา เพื่อโกงกิน สิ้นศักดิ์ศรี
สารพัน ดันดื้อ อย่างถือดี
ยังจะมี หน้ามา อาสาชน
แลนิสัย เดียวกันหมด คือปดโป้
อ้างอวดโอ่ อย่างด้านหนา โถหน้าขน
สิ่งที่ทำ แลสิ้นท่า คุณค่าคน
สัปดน แต่เรื่องชั่ว ในหัวใจ
แสนหน่ายเบื่อ เหลือจะกล่าว ในราวเรื่อง
ยากปลดเปลี้อง ความเลว ความเหลวไหล
มีความรู้ แค่โกงกิน แผ่นดินไทย
สมบัติใคร ที่ขายซื้อ เข้าถือครอง
สอสอทราม ตามรูปแบบ ชอบแอบอ้าง
นายกสร้าง แต่ภาพตัว ให้มัวหมอง
ผลประโยชน์ โปรดเอื้อ เป็นเชื้อปอง
ไร้ครรลอง จริยธรรม ไว้นำพา
จึงเลวสิ้น เกินยินดี ในที่ชอบ
โกงกินกอบ วุ่นวาย ไม่อายหมา
ยังแต่ความ โสมม ถมสภา
เลือกกี่ครา กี่หน วนตัวเดิม
-------------ลานเทวา------------
ต่างขนเอา เด่นดี มาตีแข่ง
แล้วก็แบ่ง พวกฝ่าย เป็นหลายหัว
มีทั้งเทพ ทั้งมาร ผสานตัว
ต่างมามัว เมาอ้าง ว่าสร้างดี
มุ่งแต่ชัย ชนะ ไม่ละลด
อำนาจยศ หน่วงหนัก บ้าศักดิ์ศรี
ไม่อำนวย อวยเออ เดี๋ยวเจอดี
จะไม่มี ใดอ้าง เพื่อสร้างตน
เพราะไม่มี ดีแท้ จึงแปรรูป
จะหาจูบ ใดหอม ล้วนปลอมผล
ยังแต่ความ เร้นลับ สัปดน
ไปตามกล กิเลส ทุกเหตุการณ์
หยุดไม่เป็น ไม่เห็นดี มาพลีมอบ
ไร้คำตอบ ในความจริง เป็นสิ่งสาน
ยังแต่ความ มืดบอด ถอดสันดาน
อันธพาล ไปทั่ว ไอ้ตัวดี
ทำตอแหล ทุกวันเสาร์ ใช่เข้าท่า
เอาดีบ้า มาขาย ให้หน่ายหนี
ความเลวชั่ว ล้นถัง ยังอวดดี
ผู้นำผี อะไร ไร้ค่าคน
อีกไม่นาน ดีเพ้อ คงเจอดี
จะไม่มี คำแปล มาแก้ผล
อีกไม่นาน ดีแท้ จักแปรกล
ให้ชาวชน คนไทย ได้เจอดี
-----------ลานเทวา-----------
ดียังไง ?
ดีใดสร้าง อ้างดี ใช่ดีแท้
ดีแล้วแย่ ยับลง ดีตรงไหน
ดีแต่พร่ำ ให้หวัง ดียังไง
ดีบรรลัย ดีแท้ ดีแก้ตัว
อันดีชั่ว ตัวรู้ อยู่กับอก
จะหยิบยก ใดอ้าง ช่างน่าหัว
คนอื่นเลว เหลวไหล ดีใส่ตัว
เห็นอยู่ทั่ว ในสภา เขาว่ากัน
คนจะดี ดีคุณธรรม ใช่คำยก
ใช่ดีพก ดีอ้าง สร้างเสกสรรค์
คนจะดี ดีชั่ว ตัวรู้ทัน
ใช่ดีดัน ด้านดื้อ อย่างถือดี
จนบัดนี้ ดีชั่ว มั่วไปหมด
น่าสลด ยิ่งนัก ในศักดิ์ศรี
เป็นคนแท้ แต่กลับหัก ไม่รักดี
ความอัปรีย์ จึงเด่นฟ้อง กับผองชน
ดีใดสร้าง อ้างดี ใช่ดีแท้
ดีแล้วแย่ อย่างไร ก็ไร้ผล
ดีแต่พร่ำ โกหก รกหูคน
ดีใดดล พ้นดี ใช่ดีจริง
---------ลานเทวา----------
อย่าบิดเบือน...............
ตุลาคม คมตุลา มากรีดเฉือน
ยากจะเบือน ความจริง สิ่งที่เห็น
วีรกรรม นำทาง สร้างประเด็น
สุดจะเร้น ลวงตา ตุลาคม
ใครฆ่าใคร ย่อมรู้ อยู่กับอก
ยากจะยก อาลัย ทำใจข่ม
จะบิดเบือน อันใด ให้นิยม
กี่ร่างจม เลือดตาย เป็นก่ายกอง
สองมือเปล่า ถูกเขาฆ่า หน้าตาเฉย
ยังจะเอ่ย สัปดน ให้หม่นหมอง
ที่ร่วงลับ ดับชีวี ล้วนพี่น้อง
ปากปืนจ้อง คุกคาม ถามใครยิง
-------------ลานเทวา๔๙----------------
แลเอาเถอะ การศึกษา ความมั่งมี ใช่ชี้วัด ใจส่ำสัตว์ ถึงรวยร่ำ ก็ต่ำตก เป็นด็อกเตอร์ แต่ฉลฉ้อ สุดยอยก ชั่วปิดปก ยากเร้น เห็นมากมี มีอำนาจ ขาดสติ ดำริรอบ ย่อมไร้ชอบ ให้ประจักษ์ ในศักดิ์ศรี บริวาร ที่มากล้น ใช่คนดี ย่อมมากมี เรื่องทราม ประณามตน กี่เรื่องราว ที่เป็นข่าว ในราวเรื่อง ปลุกปั่นเคือง ร้อนแรง ทุกแห่งหน หากมิหยุด กระแส แปรใจคน วันหนึ่งจัก ตายด้วยชน ในแผ่นดิน หากยังคิด ก่อกรรม อย่างลำพอง หมายยึดปอง อำนาจ วาดถวิล ไม่นานดอก ระบอบ ประชาชิน จักดับดิ้น ใต้ฝ่าตีน ชาวประชา ------------ลานเทวา๔๙----------- | ||
มาเถอะ พี่น้อง ผองสหาย
มาท้าทาย อำนาจทราม ที่รามรุก
หากยังปล่อย ให้เป็นไป ย่อมไร้สุข
ความทนทุกข์ จักครอบแคว้น ทั่วแดนดิน
หยุดระบอบ ทุนชั่วช้า อันสามานย์
ช่วยประจาน ความเลวร้าย นายทักษิณ
เพื่อประโยชน์ อันยิ่งใหญ่ ในแผ่นดิน
ล้างให้สิ้น อำนาจชั่ว ตัวจัญไร
ช่วยกันขับ ช่วยกันไล่ ในทุกหน
พลังชน ของแผ่นดิน หรือสิ้นไร้
มาร่วมจิต ร่วมแรง ทุกแหล่งใจ
ร่วมกันไล่ ด้วยพลัง ของชาวชน
-------------ลานเทวา๔๙-------------
เลือกมันไปเป็นอะไร เมื่อยากหา ความเป็นกลาง มาสร้างมอบ จึงมิต้อง หาคำตอบ ใดมาสรรค์ อำนาจชั่ว ยังคุกคาม ลามรายวัน แยกชนชั้น รากหญ้า แยกฟ้าดิน เอ็งคนจน เป็นได้ เพียงรากหญ้า ย่อมไร้ค่า จนอับ ในทรัพย์สิน เอาทุนกู้ อยู่ไป พอได้กิน อย่าถวิล ใดอยาก ให้มากความ ส่วนเอ็งมัน สอสอ ผู้ตอแหล ก้อนเงินแปร ไปค้ำ ไร้คำถาม นายไปไหน ไปด้วย ช่วยเดินตาม มนทุกยาม คอยประจบ สบสอพลอ ความเจริญ มันแปลก จนแตกต่าง แลหนทาง แห่งใจ ใดเกิดก่อ หนี้รากหญ้า หาเท่าไร ไม่เคยพอ แต่สอสอ แม่งมั่งมี ทั้งปีเดือน ----------ลานเทวา๔๙----------- | ||||||||||
ข้าไม่ชอบพินอบพิเทา ข้าไม่เอาการเมืองฝ่ายไหน ข้าต้องการเพียงแผ่นดินไทย หมดสิ้นคนจัญไรในแผ่นดิน ข้าไม่สนดอกว่าเอ็งเป็นใคร เหลี่ยมแบบไหนข้าก็ไม่ถวิล รวยล้นฟ้าข้าก็ไม่ยลยิน จะล้างให้สิ้นไอ้พวกคนพาล ข้าไม่ได้จบ ป สี่ ไม่ได้เป็นกวีชาวบ้าน ไม่ได้เป็นนักวิชาการ ไม่เป็นอันธพาลครองเมือง ข้าอยู่ร่วมกับประชา ไม่ได้มาหาเรื่อง ไม่เคยคิดโกงกินเมือง ไม่สิ้นเปลืองทรัพยากร ข้าอาจจะไม่ใช่ผู้ดี แต่ข้ามีพ่อแม่สั่งสอน ไม่ชอบโกหกตะลอน เป็นนกขมิ้นเหลืองอ่อนแหกตา ข้ามาเพื่อความถูกต้อง ที่ควรปกป้องและควรรักษา ไม่เคยดูถูกประชา ไม่เคยมาโกงแผ่นดิน ข้าเขียนตามที่ข้าเห็น ข้าไม่ได้เป็นกวีรัตนโกสินทร์ ข้าคือกวีถ่อยของแผ่นดิน ประณามสิ้นในความไม่ชอบธรรม -------------ลานเทวา๔๙-------------- โต้ง ภูตะนาว ฯ ( ลานเทวา ) ยินดีครับ กับคำว่า '' กวีถ่อย '' ที่ทางรัฐบาลมอบให้ รู้สึกเป็นเกียรติ์ พอๆกับกวีรัตนโกสินทร์เลยครับ 55555555555555 ทรามแผ่นดิน นักบวชเสพกาม ครูใจทรามข่มขืนศิษย์ ผู้นำต่ำทรามความคิด นักการเมืองวิปริตมากตัณหา ความวิบัติกาลี แผ่นผืนธรณีโกธา น้ำท่วมแดนหล้า เพราะเทวาลงทัณฑ์ อย่าทะลึ่งกับฟ้า อย่าทายท้าเยาะหยัน ดินฟ้าจักลงทัณฑ์ ผู้ดึงดันหยามแผ่นดิน เทวายังสาปแช่ง อย่ามาแกล้งไม่ยลยิน เวรกรรมนำย้อนสิ้น แผ่นดินจักหมองไหม้ เพราะจัญไรหวงอำนาจ ทรราชหลงยิ่งใหญ่ สิ้นธรรมนำสอ่งใจ ความบรรลัยจักมาเยือน --------ลานเทวา๔๙---------
| ||||||||||
บันทึกการเข้า 
